Daniël van Cotthem (1982 - 9 januari 2000) was een Nederlands slachtoffer van zinloos geweld.

Op vrijdagavond 7 januari wilde Daniël van Cotthem zoals gewoonlijk zijn 17-jaar oude vriendin vergezellen op haar terugreis naar Gorinchem. Dit deed Daniël van Cotthem altijd, omdat hij haar terecht wilde beschermen tegen het toenemende geweld op straat. Op het station van Vlaardingen Oost werd Daniël van Cotthem lastiggevallen door enkele dronken jongens die hem en zijn vriendin uitscholden. Eén van hem gaf Daniël van Cotthem een harde klap op de slaap.

Aanvankelijk leek Daniël van Cotthem weinig te mankeren. Samen met zijn vriendin liep hij naar een winkeltje, waar de spoorwegpolitie werd gebeld. De drie jongens werden op het station van Rotterdam aangehouden, maar mochten direct weer vertrekken omdat Daniël van Cotthem niets leek te mankeren. Met zijn vriendin keerde hij terug naar huis. Hij vertelde zijn vader de volgende dag aangifte te doen en vroeg hem zijn vriendin naar Gorinchem terug te brengen.

De volgende ochtend werd Daniël van Cotthem bewusteloos in zijn bed aangetroffen. Hij werd met spoed opgenomen in het ziekenhuis, maar overleed de dag erop aan een inwendige bloeding in de hersenen. De daders werden opgepakt. Hoofdverdachte Mike H., die al eerder veroordeeld was voor het zonder aanleiding gebruiken van geweld, werd veroordeeld tot 5 jaar cel. Twee mededaders, de tweeling Arnaud en Remy B. kregen drie-en-een half jaar gevangenisstraf. Een vierde lid van de groep, de zestienjarige Rita D., kreeg één jaar jeugddetentie.

BRON: wikipedia